******

حكيمي را پرسيدند: چندين درخت نامور كه خداي عزوجل آفريده است و برومند.

هيچ يك را آزاد نخوانده اند،مگر سرو را كه ثمره اي ندارد، درين چه حكمت است؟

گفت: هر درختي را ثمره اي معين است كه به وقتي معلوم به وجود آن تازه آيد

و گاهي به عدم آن پژمرده شودو سرو را هيچ از اين نيست و همه وقتي خوشست

و اين است صفت آزادگان.

        بر آنچه مي گذرد، دل منه كه دجله بسي           

                                         پس از خليفه بخواهد گذشت در بغداد

       گرت ز دست برآيد چو نخل باش كريم

                                        ورت ز دست نيايد چو سرو باش آزاد

******

درويشي مستجاب الدعوه در بغداد پديد آمد. حجاج يوسف را خبر كردند.

بخواندش و گفت: دعاي خيري به من بكن. گفت: خدايا جانش بستان.

گفت از بهر خدا اين چه دعاست؟ گفت اين دعاي خيرست تو را و جمله ي مسلمانان را.

        اي زبر دست زير دست آزار

                             گرم تا كي بماند اين بازار؟

        به چه كار آيدت جهانداري؟

                            مردنت به كه مردم آزاري

                                                                   (گلستان سعدي)

  عاشقي بر من پريشانت كنم ،نيكو شنو!          كم عمارت كن كه ويرانت كنم ، نيكو شنو!

  گر دو صد خانه كني زنبوروار و موروار                بي كس و بي خان و بي مانت كنم، نيكو شنو!

 چون خليلي هيچ از آتش مترس،ايمن برو           من زآتش صد گلستانت كنم،نيكو شنو

 ور تو افلاطون و لقماني به علم و كر و فر           من به يك ديدار نادانت كنم، نيكو شنو

  بر گلويت تيغ ها را دست ني و زخم ني           گر چو اسماعيل قربانت كنم ،نيكو شنو

 هين قراءت كم كن و خاموش باش و صبر كن     تا بخوانم، عين قرآنت كنم ، نيكو شنو 

                                                                                                     (مولوي)

                                    *** عيدتون مبارك ***

/* /*]]>*/

امروز که بعد از مدت ها يه تعطيلی شد و کمی از دغدغه های روزمره جدا شدم ديدم چقدر از دنيای قشنگی که الان کمتر دارمش جدا شده ام. صبح زمزمه ی

" هی فلانی زندگی شايد همين باشد

يک فريب ساده و کوچک آنهم از دست عزيزی که تو دنيا را جز برای او و جز با او نمی خواهی"

و بعد نوشته ی پشت يک بليط که

" دنبال کسی نگرد که بتوانی با او زندگی کنی

دنبال کسی باش که بدون او نتوانی زندگی کنی"

منو ياد حافظ ام که مثل خيلی وقت ها داشت جلوی چشم ام خاک می خورد انداخت و گفت

" بر گلشنی چو بگذشتم چو باد صبح

نی عشق سرو بود و نه شوق صنوبرم"

و

" تو همچو صبحی و من شمع خلوت سحرم

تبسمی کن و جان بين که چون همی سپرم "

پس

" مژده ی وصل تو کو کز سر جان برخيزم"

به هر حال ياد جلسات حافظ و کانون و همنشينی های قديم يک دم آرامم نمی گذارد و در اين روزگار غريب بيگانگی نيزغوغا کرده است.

" بيگانگی نگر که من و يار چون دو چشم

همسايه ايم و خانه هم را نديده ايم"

به هر حال در اين روزهای رنگی پاييز، وجود من دوران خاکستری ای را سپری می کند.

من دلم يه مراسم شب يلدا می خواد !

دندونم  هم داره حسابی درد می کنه !

عيدتونم مبارک

زین همرهان همراز من تنها توئی،تنها بیا                باشد که در کام صدف گوهر شوی یکتا بیا

یارب که از دريا دلی خود گوهر یکتا شوی              ای اشک چشم آسمان در دامن دريا بیا

ما ره به کوی عافیت دانیم و منزلگاه انس              ای در تکاپوی طلب گم کرده ره با ما بیا

ای ماه کنعانی،ترا یاران به چاه افکنده اند              در رشته پیوند ما چنگی زن و بالا بیا

مفتون خویشم کردی از حالی که آن شب داشتی    بار دگر آن حال را کردی اگر پیدا بیا

شرط هواداری ما شیدائی و شوریدگیست             گر یار ما خواهی شدن شوریده و شیدا بیا

در کار ما پروائی از طعن بداندیشان مکن                پروانه گو در محفل این شمع بی پروا بیا

کنجی است ما را فارغ از شور و شر دنیای دون       اینجا چو فارغ گشتی از شور و شر دنیا بیا

گر شهریاری خواهی و اقلیم جان از خاکیان           چون قاف دامن باز چین زیر پر عنقا بیا

                                                                                               (شهريار)

آدم ها ديگر براي سردرآوردن از چيزها وقت ندارند. همه چيز را همين جور حاضر و آماده از دكان ها مي خرند. اما چون دكاني نيست كه دوست معامله كند،آدم ها مانده اند بي دوست...

برو يك بار ديگر گل ها را ببين،تا بفهمي كه گل تو توي عالم تك است.

                                                                                                      (شازده كوچولو)

ای فروغ ماه حسن از روی رخشان شما / آب روی خوبی از چاه زنخدان شما
عزم دیدار تو دارد جان بر لب آمده / باز گردد یا برآید چیست فرمان شما
کس به دور نرگست طرفی نبست از عافیت / به که نفروشند مستوری به مستان شما
بخت خواب آلود ما بیدار خواهد شد مگر/ زانکه زد بر دیده آبی روی رخشان شما
با صبا همراه بفرست از رخت گلدسته ای/ بو که بویی بشنویم از خاک بستان شما
عمرتان باد و مراد ای ساقیان بزم جم / گر چه جام ما نشد پر می به دوران شما
دل خرابی می کند دلدار را آگه کنید / زینهار ای دوستان جان من و جان شما
کی دهد دست این غرض یا رب که همدستان شوند / خاطر مجموع ما زلف پریشان شما
دور دار از خاک وخون دامن چو بر ما بگذری / کاندرین ره کشته بسیارند قربان شما
می کند حافظ دعایی بشنو آمینی بگو / روزی ما باد لعل شکر افشان شما
ای صبا باساکنان شهر یزد از ما بگو / کای سر حق ناشناسان گوی چوگان شما
گرچه دوریم از بساط قرب همت دور نیست / بنده شاه شماییم و ثنا خوان شما
ای شهنشاه بلند اختر خدا را همتی / تا ببوسم همچو اختر خاک ایوان شما

خيلی خوشحال شدم از اينکه داريد اين وبلاگ رو می بينيد و به کمک همه قراره اينجا به يک محفل آرامش و تعامل دوستان هميشه ماندگار و با ارزش تبديل شه .

خواهشا به تمامی دوستان و علاقه مندان به اين وبلاگ آدرس رو بديد که همه بيان اينجا و بتونيم يه فضای مناسب ايجاد کنيم. اگه نظری در مورد اين وبلاگ و کارايی که می شه اينجا انجام داد، داريد حتما برام بفرستيد.

از همه خواهش می کنم اگه دوست دارين در نوشتن مطالب اين وبلاگ کمک کنيد برام يه ايميل بزنيد که براتون امکان نوشتن پست ايجاد کنم.

Email : eghbalmajd@yahoo.com

این چند وقت خیلی درگیر بودم. همه کارا رو هم افتاده بود.فقط در عرض دو هفته دوبار تصادف کردم ببخشید نتونستیم این و بلاگ رو خوب را بندازیم.

دیشب صدای استاد (خانم سعیدی) هم دیگه در اومد و گفتن که چه وضعشه.ایشالا از این هفته جدی شروع می کنیم.

اصلا ما منتظر میلاد امام هشتم بودیم که به میمنت این روز ما هم یا علی گفته و این فضای مجازی رو رنگ واقعیت بدیم

بازم معذرت و ممنون و عیدتون هم مبارک

اینم بچه های گروه اخلاق و عرفان